Erbenakte

Rêber

Redkirina mîratê: dem, şêwe û paşê çi dibe

Hat kontrolkirin 05.11.2026

Ji almanî hatiye wergerandin. Heke tiştek cuda be, nivîsa almanî derbasdar e: Deutsche Fassung

Hûn ditirsin ku deyn hebin, an hûn naxwazin ti têkiliya we bi mîratê re hebe. Redkirin gengaz e, lê dem kurt e û nameyek têr nake.

Bi giştî çi derbasdar e

Kengî êdî dereng e

Kî mîratê qebûl kiribe, êdî nikare red bike. Heke dem derbas bûbe, mîrat wekî qebûlkirî tê hesibandin (§ 1943 BGB). Mirov dikare bi tevgerê jî qebûl bike, mînak bi wê ku wekî xwediyekî li ser tiştên mîratê tesarufê bike. Organîzekirina cenaze an ewlekirina malê bi serê xwe ne qebûlkirin e.

Qebûlkirinek an redkirinek di bin şertên teng de dikare were betalkirin, mînak di rewşa şaşiyekê de. Ji bo vê jî demeke şeş hefteyan heye, ji wê gavê ku mirov sedemê dizane (§ 1954 BGB). Ka sedemek heye an na, pirsek e ji bo parêzerekî.

Paşê çi dibe

Kî red bike, wisa tê hesibandin wekî ku di dema mirinê de nejiyabe. Mîrat derbasî wî kesî dibe ku wê demê dê wekî yê din bihata gazîkirin (§ 1953 BGB). Ev gelek caran zarokên we bi xwe ne. Dema wan a xwe heye û divê ew bi xwe red bikin.

Ji bo zarokên biçûk dê û bav redkirinê didin daxuyandin. Heke zarok tenê ji ber ku dêyek an bavek red kiriye mîrat bigire, ji bo vê bi gelemperî destûra dadgeha malbatê (Familiengericht) ne pêwîst e; cuda ye, heke dê an bav li kêleka zarok hatibe gazîkirin (§ 1643 Abs. 3 BGB).

Lêçûna wê çi ye

Ji bo tesdîqkirinê xercek tê girtin ku li gorî nirxê mîratê ye, herî kêm 30 euro (Nr. 21201 ya lîsteya xercan a GNotKG).

Çi alîkariya we dike

Çavkanî