Udhëzues

Një bashkëtrashëgimtar jeton jashtë vendit: prokura, noteri, dokumentet

Kontrolluar më 11.11.2026

Përkthyer nga gjermanishtja. Nëse diçka ndryshon, vlen teksti gjerman: Deutsche Fassung

Një vëlla në SHBA, një motër në Spanjë, një gjysmëvëlla ose gjysmëmotër për të cilin mësohet vetëm përmes gjykatës së trashëgimisë (Nachlassgericht). Çdo nënshkrim bëhet udhëtim.

Çfarë vlen në përgjithësi

• Një prokurë. Një trashëgimtar jashtë vendit mund të autorizojë një person tjetër të veprojë për të. Për një pasuri të paluajtshme, zyra e regjistrit të pasurive (Grundbuchamt) dhe noteri (Notar) kërkojnë zakonisht një prokurë të vërtetuar; jashtë vendit vërtetimin e bën shpesh një konsullatë gjermane ose një noter vendas, atëherë ndonjëherë me apostilë.
• Dëshmia e trashëgimisë (Erbschein). Për kërkesën nevojitet një deklaratë në vend të betimit. Ajo mund të jepet edhe përpara një konsullate gjermane.
• Cila e drejtë vlen. Brenda BE-së e drejta e trashëgimisë si rregull përcaktohet nga vendqëndrimi i fundit i zakonshëm i të ndjerit. Për trashëgimtarët në disa vende të BE-së ekziston Certifikata Evropiane e Trashëgimisë.

Se cila formë nevojitet në rastin tuaj dhe cila e drejtë vlen, jua thonë noteri, gjykata e trashëgimisë ose një avokate.

Çfarë ju ndihmon

• Të pyesni herët çfarë nevojitet. Te noteri ose te zyra e regjistrit të pasurive të pyesni paraprakisht për formën e saktë, përpara se dikush të vërtetojë një dokument jashtë vendit.
• Një person që vepron në vend. Kush banon afër, merr përsipër rrugët; çfarë ndodh gjatë tyre, duhet ta shohin të gjithë.
• Të njëjtat dokumente për të gjithë. Kush është larg, dyshon më lehtë. Kopjet e vendimeve zyrtare, të faturave dhe të vlerave për të gjithë e ulin shumë presionin.