Legu (Vermächtnis): dallimi nga trashëgimia, detyrimi i trashëgimtarëve

Kontrolluar më 05.11.2026

Përkthyer nga gjermanishtja. Nëse diçka ndryshon, vlen teksti gjerman: Deutsche Fassung

Në testament shkruhet: „Mbesa ime merr 10.000 euro“ ose „Pianon e merr nipi im.“ Shumë i quajnë atëherë mbesën dhe nipin bashkëtrashëgimtarë. Ata nuk janë të tillë, dhe kjo ndryshon kush vendos dhe kush paguan.

Çfarë vlen në përgjithësi

Trashëgimtar është ai që merr pasurinë trashëgimore si të tërë ose një pjesë të saj. Ai hyn në të gjitha të drejtat dhe detyrimet e të ndjerit, edhe në borxhet.
Një leg (Vermächtnis) i jep dikujt një përfitim të veçantë, pa e caktuar si trashëgimtar (§ 1939 BGB): një shumë parash, një send, një të drejtë banimi.
Legatari nuk merr asgjë vetvetiu. Ai ka një të drejtë kundër atij që është ngarkuar me legun, për dhënien e sendit të lënë me leg (§ 2174 BGB). Të ngarkuar janë si rregull trashëgimtarët (§ 2147 BGB).

Çfarë do të thotë kjo në praktikë

Nuk është anëtar i bashkësisë së trashëgimtarëve (Erbengemeinschaft). Legatari nuk merr pjesë në administrim, nuk voton dhe nuk përmendet në dëshminë e trashëgimisë (Erbschein).
Asnjë përgjegjësi për borxhet e të ndjerit.
Trashëgimtarët duhet ta përmbushin. Ata ia kalojnë pronësinë e sendit ose e paguajnë shumën. Për një pasuri të paluajtshme ose një të drejtë banimi nevojiten për këtë një noter (Notar) dhe regjistri i pasurive (Grundbuch).
Së pari borxhet, pastaj legjet. Legjet janë detyrime të pasurisë trashëgimore, por vijnë pas kreditorëve të tjerë. Kur pasuria trashëgimore nuk mjafton, ato mund të shkurtohen.
Pjesa e detyrueshme (Pflichtteil) ka përparësi. Një leg nuk e pakëson pjesën e detyrueshme të personave me të drejtë.

Pranimi dhe heqja dorë

Një leg pranohet ose refuzohet me deklaratë përpara të ngarkuarit, pra përpara trashëgimtarëve, jo përpara gjykatës (§ 2180 BGB). Një afat si gjashtë javët te trashëgimia ligji nuk e përmend për këtë. Kush e ka pranuar, nuk mund të heqë më dorë.

Si njihet

Vetëm nga formulimi shpesh jo: joprofesionistët shkruajnë „trashëgon“ dhe nënkuptojnë „merr“. Në rast dyshimi vlen: kush merr vetëm sende të veçanta, nuk duhet konsideruar trashëgimtar, edhe kur është quajtur kështu (§ 2087 Abs. 2 BGB). Kush merr një thyesë të pasurisë, është trashëgimtar. Si duhet lexuar një testament i caktuar, në rast mosmarrëveshjeje e vendos gjykata e trashëgimisë (Nachlassgericht).

Dhe tatimi

Edhe një leg i nënshtrohet tatimit mbi trashëgiminë. Për legatarin vlejnë të njëjtat shuma të përjashtuara si për trashëgimtarët, sipas lidhjes farefisnore. Më shumë te Tatimi mbi trashëgiminë: shumat e përjashtuara.

Çfarë ju ndihmon

Një listë e legjeve nga testamenti: kush, çfarë, i përmbushur tashmë apo jo.
Të kërkoni dëftesë për dorëzimin. Data, sendi ose shuma, nënshkrimi.
Së pari pasqyra e borxheve, pastaj pagesa.